W dwóch poprzednich edycjach Bartosz Huzarski wygrywał klasyfikację górską, przed rokiem dojeżdżając do mety ze złamanym obojczykiem. Teraz był najlepszym z Polaków, ale w klasyfikacji końcowej zajął dopiero 29. miejsce.
To najgorsza lokata polskiego zawodnika od kiedy wyścig organizuje Czesław Lang, czyli od 2003 roku! W pięciu poprzednich Tour de Pologne zawsze w pierwszej dziesiątce był kolega „Huzara” z grupy Action-Uniqa, Marek Rutkiewicz.

 

PRZEGLĄD SPORTOWY: Jest pan zadowolony z tego wyniku?
BARTOSZ HUZARSKI: Z jednej strony cieszę się, że ukończyłem wyścig. Z drugiej – gdybym wiedział, że Marek Rutkiewicz będzie miał takie kłopoty i się wycofa, inaczej rozegrałbym ostatni etap. Na pewno nie atakowałbym od początku i nie zabrałbym się do ucieczki. Powiem szczerze: przez chwilę łudziłem się, że peleton może nie będzie nas gonić. Do Marka nie mam i nie mogę mieć pretensji. Po prostu jechał osłabiony po grypie żołądkowej i zwyczajnie nie dał rady. A ja pod koniec nie wytrzymałem tempa grupy, który próbowała gonić uciekającego Van Summerena. Tempo naprawdę było zawrotne. Nie jesteśmy do niego przyzwyczajeni, bo po prostu nie jeździmy na co dzień w wyścigach z cyklu Pro Tour.

Czego zabrakło waszej grupie Action-Uniqa?
Od początku sezonu mamy kłopoty, bo poprzedni sponsor najpierw obiecywał, że będzie nadal nas wspierać, a w grudniu zrezygnował. W najgorszym z możliwych momentów. Przez to ekipa miała kłopoty finansowe, a to odbijało się na naszej psychice. Na Tour de Pologne zdołaliśmy się jednak zebrać i wystartowaliśmy w bojowym nastroju. Niestety, pokonała nas choroba i przez to ten wyścig nas przerósł. Jedyny pozytyw to zdobycie przez Łukasza Bodnara czerwonej koszulki klasyfikacji na najaktywniejszego kolarza.

 

Więcej w "Przeglądzie Sportowym" 

« poprzednia		następna »