BikeFama społeczność wszystkich rowerzystów

Jesteś tutaj: Start Trening i zdrowie

Trening i zdrowie

Dobra rozgrzewka i stretching - bądź profesjonalistą!

Nie bez powodu mówi się, że dobra rozgrzewka to połowa sukcesu. Jeśli zastosujesz odpowiednie ćwiczenia, Twoje mięśnie będą zdolne przyjąć większe obciążenie niż gdybyś startował „z marszu”. Rozgrzewkę możesz przeprowadzić na rowerze, natomiast rozciąganie (stretching) poza nim.

Trochę teorii…

Rozgrzewka to specjalnie dobrane ćwiczenia, które sportowiec wykonuje świadomie, aby zmobilizować czynności fizjologiczne ustroju przed wysiłkiem fizycznym. Mięśnie i stawy znajdują się na ogół w stanie bezwładności, a to nie pozwala im na szybkie i dokładne ruchy. Gdy zaczynasz się rozgrzewać, wówczas przyspiesza się wentylacja płuc, serce bije szybciej, a układ krwionośny szybciej transportuje krew do narządów. Usprawnia się też koordynacja układu ruchu, co skraca jego reakcję. Ponadto dostawy tlenu i glukozy do mięśni są większe, co oznacza, że możesz zwiększyć obciążenia.

… i praktyki

By osiągnąć to wszystko, wystarczy zaplanować sobie jazdę rowerem przed wyścigiem oraz przeprowadzić ćwiczenia rozciągające. Kolejność to: najpierw rower, potem stretching. Rozciąganie pobudzi mięśnie do działania i rozgrzeje organizm, a rozciąganie pozwoli utrzymać ten stan aż do startu.

Rozgrzewka w wyścigach długodystansowych

Przeprowadzając rozgrzewką należy uwzględnić rodzaj wyścigu. Ze względu na czas trwania, wyścigi dzielimy na długodystansowe (maratony szosowe i MTB) i krótkodystansowe (zawody XC, jazda indywidualna na czas). Rozgrzewka będzie bowiem inna dla obu rodzajów wyścigu.
Gdy startujesz w wyścigu, który zajmie Ci powyżej 2 godzin, rozgrzewka powinna trwać do 20 minut. Tyle w zupełności wystarczy.
Pierwsze 10 minut pedałuj na najmniejszym obciążeniu z wysoką kadencją (90-100 obrotów na minutę), w tętnie 60-65% Rh max.
Kolejne 5 minut poświęć na pobudzenie siły oraz układu krążenia i oddechowego. W tym celu zrób 60-sekundowy skok na twardym przełożeniu, z kadencją 70-80 obr/min, przy pulsie 75-80% Rh max. Odpocznij minutę z tą samą kadencją, ale na lekkim przełożeniu, aby puls się zmniejszył. Następnie możesz zrobić dwa 10-sekundowe sprinty w celu pobudzenia szybkości. Jeden z nich wykonaj siedząc, a drugi na stojąco. Pomiędzy nimi odpocznij przez minutę.
Ostatnie 5 minut pedałuj luźno, tak jak na początku rozgrzewki. Zakończ ją jednak próbą osiągnięcia kadencji 140 obr/min na takim samym (lekkim) przełożeniu.

Rozgrzewka w wyścigach krótkodystansowych

W przypadku krótkich startów, Twoja rozgrzewka powinna trwać mniej więcej tyle samo, co sam start. Czyli, jeśli Twój „występ” będzie trwał około godziny, rozgrzewka też powinna zająć Ci tyle samo czasu, a przynajmniej 45 minut. Dlaczego jest to tak istotne? Otóż na linii startu powinieneś być na tyle rozgrzanym, by od samego początku jechać mocno. Krótkie wyścigi charakteryzują się bowiem wysoką intensywnością przez cały czas ich trwania. Dlatego nie możesz sobie pozwolić na rozgrzewanie się choćby przez pierwsze 5 minut. Zresztą, tak gwałtowny zryw nie jest dla organizmu niczym dobrym. Puls nagle wzrasta do maksymalnych wartości, przez co nie jesteś już w stanie go kontrolować podczas zawodów. W efekcie łapiesz zadyszkę i musisz zwolnić. A zatem jak widać, brak rozgrzewki się po prostu nie opłaca.
Pierwsze 10 minut rozgrzewki poświęć na luźną jazdę, z tętnem 60-65% Rh max, z kadencją 90-100 obr/min.
Przez kolejne 20 minut stosuj naprzemienne tempo jazdy: 5 minut szybko (kadencja 75-80 obr/min, tętno 75-80% Rh max), 5 minut lekko (kadencja 85-90 obr/min, puls 55-60% Rh max). I zrób tak w dwóch seriach.
Następne 10 minut to dobry moment na interwały z małym obciążeniem, ale względnie długie, np. 4 razy 90s z 90s odpoczynkami. Kadencja wynosiłaby tutaj 105-110 obr/min, a tętno 80-85% Rh max.
Ostatnie 5 minut to jazda umiarkowana z kadencją 90-95 obr/min i tętnie 70-75% Rh max.

Stretching

Po skończonej rozgrzewce naciągnij przede wszystkim mięśnie kończyn dolnych, tj. mięśnie czworogłowe uda, dwugłowe uda, łydek oraz pośladków.
Naciągnięcie mięśni czworogłowych ud: stań na jednej nodze, drugą zegnij w kolanie i przyciągnij stopę do pośladka. Pamiętaj, by oba kolana były blisko siebie. Wytrzymaj w tej pozycji 10 sekund. Zmień nogę.
Rozciąganie mięśni dwugłowych ud: Usiądź, wyprostuj przed siebie nogi i spróbuj dotknąć dłońmi swoich stóp. Jeśli jesteś mocno rozciągnięty, staraj się wysunąć dłonie poza nie. Wytrzymaj 10s.
Naciągnięcie mięśni łydek: stan przodem do ściany lub drzewa. Oprzyj dłonie, odsuń 1 nogę w tył i naciągnij łydkę. Wytrzymaj w tej pozycji 10s i zmień nogę.
Rozciąganie pośladków: Połóż się na plecach, jedną nogę wyprostuj, a drugą przyciągnij do siebie i trzymając się za kolano przyciągnij je do klatki piersiowej. Wytrzymaj 10s, po czym zmień nogę.

Ewelina Wieczorek
www.dieta-trening.pl

Cezary Zamana zaprasza na (płatne) warsztaty rowerowe



W dniach 14-19 marca 2010 w Karkonoszach odbędą się pierwsze profesjonalne warsztaty rowerowe dla amatorów organizowane przez Cezarego Zamana. Będzie to mini zgrupowanie z praktycznymi treningami z Cezarym Zamaną, od którego będzie można się nauczyć wielu sekretów kolarskiego rzemiosła.

Więcej…

Budowanie kondycji cz. VI. Trening cech zaawansowanych - moc

Moc, to inaczej zdolność szybkiego wykorzystania maksymalnej siły. Na jej poziom wpływa Twój poziom siły oraz szybkości. Moc bardzo przydaje się na finiszach (nagłych przyspieszeniach), krótkich podjazdach oraz podczas szybkich startów.

Więcej…

Budowanie kondycji cz.V . Trening cech zaawansowanych - wytrzymałość anaerobowa

 

Łącząc umiejętności szybkościowe z wytrzymałością otrzymujemy wytrzymałość anaerobową (niekiedy zamiennie stosuje się termin - wytrzymałość w strefie beztlenowej). Innymi słowy, wytrzymałość anaerobowa to zdolność do przeciwstawiania się zmęczeniu przy bardzo wysokim wysiłku z jednocześnie wysoką kadencją.  

 

Więcej…

Czy można mówić o uniwersalnych zasadach diety w sporcie?

Sportowcy powinni być świadomi, jakie cele ma spełniać stosowany przez nich sposób żywienia oraz jaką strategię żywienia podjąć, aby ten cel osiągnąć – Ron Maughan, Uniwersytet Loughborough, 2003.

Potrzeby żywieniowe sportowców są wysoce zróżnicowane i uzależnione głównie od uprawianej dyscypliny, czasu trwania wysiłku fizycznego oraz jego intensywności. Na wynik sportowy może mieć wpływ jakość i ilość pożywienia, a także czas spożywania posiłków.
Nie da się ustalić jednego, najlepszego i uniwersalnego sposobu postępowania. Mimo to wypracowano kilka zasad wspólnych (przedstawię je tu bardzo ogólnie), których przestrzeganie pomaga w osiąganiu optymalnych wyników sportowych oraz zachowaniu zdrowia:

Więcej…

Potrzeby i wydatki energetycze sportowców - problemy i obawy

Artykuł niniejszy zacznę od niezwykle istotnej tezy, która przyświecała na Międzynarodowej Konferencji Żywienia Sportowców w Lozannie, w roku 2003, iż sposób odżywiania się istotnie wpływa na zdolność do wysiłku. Właściwa dieta w znaczeniu ilości i jakości, przed w czasie i po treningu oraz podczas zawodów przyczynia się do osiągania optymalnych wyników sportowych.
Ktoś powie, że to żadne odkrycie, a prawda znana od dawna. Ja jednak obserwując sportowców, ich wiedzę o diecie w sporcie i suplementach oraz wybory, nie byłabym tego taka pewna…

Więcej…

Budowanie kondycji cz. IV. Trening cech zaawansowanych – wytrzymałość siłowa

Jak pamiętasz z jednego z poprzednich artykułów, siła jest to zdolność mięśni do przyjmowania dużych obciążeń. Natomiast wytrzymałość siłowa, to siła + radzenie sobie z tymi obciążeniami przez dłuższy okres czasu. To według mnie najprostsze wyjaśnienie.

Więcej…

Znaczenie i rola napojów dla sportowców

Odpowiedni poziom płynów w organizmie jest ważnym punktem odżywiania sportowców, a jednak często nie poświęca się mu wystarczającej uwagi. Dla laika bowiem wydaje się, że płyn to płyn, a więc każdy napój w trakcie wysiłku będzie dobry. Według badań naukowych nie jest to jednak prawdą. Zresztą, nie muszą nas do tego przekonywać żadne badania. Spróbuj wlać sobie do bidonu samą wodę i wziąć udział w mega intensywnym wyścigu... od razu uprzedzam: raczej nie będziesz szybko na mecie...

Więcej…

Uszkodzona łąkotka – wyrok dla sportowca?

Kiedyś sądzono, że łąkotka nie jest istotnym elementem stawu. Jednak jak przedstawiają wyniki badań u osób które miały w przeszłości uszkodzoną łąkotkę następuje znacznie szybsze wyniszczenie stawu. Czy jest szansa aby naprawić uszkodzenie po latach ? Kto może sobie pozwolić na łąkotkowy implant ? 
Więcej…

Kwasowość i zasadowość w diecie sportowca

Równowaga kwasowo-zasadowa to stan, w którym zachowany jest stosunek jonów dodatnich i ujemnych w płynach ustrojowych, warunkujący odpowiednie pH i prawidłowy przebieg procesów życiowych. Stan ten osiągamy, gdy zakres pH krwi wynosi 7,35-7,45. Wyższe pH oznacza przewagę składników zasadowych, a niższe – kwaśnych. Niebezpieczne dla ustroju jest pH 7,8. Zaburzenia gospodarki kwasowo-zasadowej to kwasica i zasadowica. W obu przypadkach jest to stan zagrażający życiu. Jednak dzisiejsza dieta człowieka sprzyja bardziej zakwaszeniu organizmu.

Więcej…

Najistotniejsze zasady w przyjmowaniu suplementów

W tym krótkim artykule chcę pokazać Ci, jak niezwykle trudną rzeczą jest skomponowanie dobrego kompleksu witaminowo-mineralnego. Ponadto warto mieć świadomość tego, że wiele firm zajmuje się masową produkcją nic nie wartych tabletek, które mają rzekomo pomóc nam w zachowaniu pełni zdrowia.

Więcej…

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL